Osteopatia Dorosłych


Osteopatia jest uniwersalnym sposobem leczenia. Pracujemy z problemami w układzie ruchu, układzie nerwowym, trawiennym, naczyniowym, limfatycznym, oddechowym czy hormonalnym.

  • bóle kręgosłupa, dyskopatie
  • Bóle stawowe
  • Bóle mięśniowe
  • Bóle głowy, migreny
  • Wzdęcia, zaparcia, biegunki, refluks
  • Stany pourazowe
  • Nawracające infekcje
  • Obrzęki
  • Przewlekłe zmęczenie
  • Depresja
  • Choroby autoimmunologiczne
  • Zaburzenia hormonalne
  • Astma


Osteopatia Pediatryczna


Osteopatia pediatryczna może być stosowana już od pierwszych dni życia dziecka. Osteopata pracując z niemowlęciem normalizuje napięcia wspomagając procesy leczenia u małych pacjentów.

Przed przystąpieniem do terapii najważniejszym elementem wizyty jest rzetelna diagnostyka psychomotoryczna dziecka. Do diagnostyki wykorzystuje się badanie odruchów neurologicznych i wzorców ruchowych, motorykę spontaniczną oraz reakcje ułożeniowe według Vojty, które określają możliwość automatycznej kontroli ciała.

  • Kolki - do najczęstszych objawów kolek u niemowląt należą płacz, rozdrażnienie, podciąganie nóżek do brzucha, gazy, wzdęcie, zaciskanie rączek. Można mówić o podejrzeniu kolki jeśli dziecko płacze ok 2-3 godziny, (najcześciej wieczorem), przez 3 dni w tygodniu na przestrzeni 3 tygodni, najczęściej występują w drugim miesiącu życia. Przyczyny pojawienia się kolki mogą być różne, osteopata bierze pod uwagę wpływ napięć na jakie dziecko jest narażone w okresie ciąży i porodu, niedojrzałość układu jelitowego i nerwowego, nietolerancję laktozy czy ograniczenia ze strony nerwu błędnego unerwiającego jelita. Po badaniu i postawieniu diagnozy osteopata dobierze odpowiedni sposób terapii dla maluszka.
  • Refluks GERD - jest to tzw. zarzucanie żołądkowo- przełykowe, czyli cofanie się treści pokarmowej. Może być spowodowane ułożeniem dziecka podczas karmienia, nieprawidłowym odbijaniem po posiłku, przepukliną rozwodu przełykowego przepony czy nadmiernym rozluźnieniem dolnego zwieracza przełyku, przy zwiększonym ciśnieniu śródbrzusznym. Również wpływ na powstawanie refluksu ma słaba koordynacja przewodu pokarmowego, dysfunkcją nerwu błędnego, stres wczesnego dzieciństwa (w łonie matki i poporodowy), zwiększenie ciśnienia w jelitach.
  • Zaparcia - u zdrowego niemowlęcia zaparcia nie powinny się pojawiać, przyczyną pojawienia się zaparć może być niedojrzała flora bakteryjna w jelitach lub tzw. zespół niedoboru serotoniny (związany ze stresem wczesnego życia dziecka). Problem pojawia się gdy u dziecka występują mniej niż 3 stolce tygodniowo. Do najczęstszych objawów należą: stolec suchy, granulowaty, zmniejszony apetyt, brzuszek może być twardy i tkliwy, dziecko jest rozdrażnione, płacze, zaciska rączki, pojawiają się również gazy o intensywnym zapachu.
  • Zespół płaczącego dziecka - zwykle jest problemem w pierwszym roku życia dziecka, powodem płaczu może być kolka, wzdęcie lub skurcze jelitowe, nierównowaga w układzie nerwowym wegetatywnym, dysfunkcja na poziomie przewodzenia nerwu błędnego, refluks- GERD, zespół zatrucia prenatalnego. Problem ten dotyczy od 10 do 40% dzieci. Zespół ten jest dyskomfortem zarówno dla dziecka ale też rodziców, którzy czują się bezsilni, sfrustrowani i zmęczeni, osteopata oprócz wdrożenia terapii, udzieli wskazówek rodzicom jak postępować w razie wystąpienia objawów.
  • Przepuklina pępkowa - jest częstym schorzeniem u niemowląt i małych dzieci. Jest konsekwencją niecałkowitego zamknięcia lub osłabienia pierścienia pępowinowego, gdzie może dojść do wydostania się treści wewnątrzbrzusznej. Czynnikiem nasilającym istniejącą przepuklinę może być zwiększone ciśnienie śródbrzuszne, brak równowagi płytowej w jamie brzusznej, nadmierne parcie na tłocznie brzuszną podczas nasilonego płaczu lub zaparć.
  • zespół dziecka stękającego - jest związany z brakiem koordynacji ze strony dna miednicy, którego dziecko nie potrafi jeszcze rozluźnić a nadmiernym parciem tłoczni brzusznej na stolec, czemu towarzyszy charakterystyczny dźwięk stękania.
  • Asymetria ciała może przyjmować różne oblicza. Może dotyczyć zarówno głowy, obręczy barkowej, miednicy lub być połączeniem tych elementów. Asymetria może wynikać z nadmiernych napięć okolicy głowowo- szyjnej, piersiowo- lędźwiowej ale także może wynikać z zaburzeń w obrębie jamy brzusznej i procesu trawienia. Może być następstwem długotrwałego porodu, komplikacji okołoporodowych, przenoszenia ciąży lub nasilonych skurczów podczas ciąży. Ważnym jest aby określić rodzaj asymetrii i rejon ciała, który może być źródłem nieprawidłowego ułożenia dziecka.
  • Kręcz szyi- zespół KISS, asymetryczne ustawienie głowy może być związane z zaburzeniami na poziomie stawów głowy (potylica, pierwszy i drugi krąg szyjny), są one w „zablokowanej” pozycji. Wynikiem zaburzenia funkcji propriocepcji w tym rejonie może być nieprawidłowy rozwój ruchowy i asymetria ciała. Niemowlę może układać się wtedy w pozycji „C”, układa głowę głos na jednej stronie co powoduje asymetrii czaszki i twarzy. Konsekwencje tego zespołu są w zakresie funkcjonowania całego ciała od asymetrii, bólu głowy, zaburzenia ruchowe, asymetria twarzy po zaburzenia wegetatywnego układu nerwowego, opóźnienia rozwoju motorycznego, problemy z karmieniem, ssaniem i połykaniem.
  • Plagiocefalia- jest deformacją czaszki, przyczyna powstawania mogą być zbyt silne skurcze macicy w ciąży, w macicy, podczas porodu. Są to nagromadzone kompresie w kościach czaszki. Wyróżniamy lekką, umiarkowaną i dużą. Może być również objawem craniostenozy- czyli przedwczesnym zrośnięciem szwów czaszkowych.
  • Nawracające infekcje: zapalenie ucha środkowego, angina mogą być związane z budową anatomiczną układu ucho- nos- gardło oraz zaburzeniami ze strony układu odporności związanymi z kolonizacja flory bakteryjnej niemowlęcia i możliwościami wrodzonymi układu odpornościowego.
  • Zapalenie ucha środkowego- jest konsekwencja infekcji wirusowej lub bakteryjnej, powodując stan zapalny i ból. Najczęstsze miedzy 3 miesiącem a 3 rokiem życia. Poprzez zależności anatomicznej budowy ucho-noso-gardła, wszelkie infekcje w tym rejonie będą wzajemnie na siebie wpływać. Wpływ na wentylację trąbki słuchowej ma również ustawienie języka i rozwój twarzoczaszki. Objawami zapalenia ucha mogą być częsty płacz, pociąganie się lub pocieranie ucha, rozdrażnienie. Można zaobserwować wzrost temperatury ale nie zawsze. Dziecko może niechętnie jeść lub ssać pierś z powodu dyskomfortu wywołanego ssaniem. Częste infekcje są spowodowane budową anatomiczną trąbki Eustachiusza, która jest krótsza, węższa i ułożoną bardziej poziomo co daje ograniczony odpływ i większą możliwość bakteriom i wirusom na utknięcie w przewodzie. Również refluks żołądkowo- przełykowy będzie czynnikiem predysponującym do nawracającego zapalenia ucha.
  • Zatkanie kanalika łzowego- jest to gromadzenie się płynu ropnego w kanaliku łzowym. Ból i obrzęk okolicy kącika oka. Przyczyną mogą być niedorozwój kanalika, nieprawidłowa budowa, zaburzenia rozwojowe twarzy lub czaszki. Jeśli problem gromadzenia się płynu przedłuża się powyżej 6 miesiąca życia może wpływać na rozwój wzroku. Osteopatycznie pracuje się w obrębie kości czołowej, skroniowej, podniebiennej, szczękowej, żuchwie, nosowej, łzowej i gnykowej. Objawami może być łzawienie , obecność śluzowej, białej wydzieliny. Jeśli wydzieliną jest zakażona bakteryjnie ma kolor żółty, obawami są sklejenie powiek, ropienie oczu, zaczerwienienie i obrzęk kącika oka.


Osteopatia Uroginekologiczna


Osteopatia Uroginekologiczna koncentruje się na zdrowiu kobiet, wspomaga je na poszczególnych etapach ich życia, otacza opieką i troską w momentach, kiedy najbardziej tego potrzebują.

Sytuacje, w których warto skorzystać z pomocy Osteopaty:

  • dolegliwości bólowe miednicy
  • vulvodynia, vestibulodynia ( ból pochwy, sromu )
  • pochwica
  • bolesne współżycie
  • bolesne miesiączki
  • cocsykodynia- bóle kości guzicznej
  • nietrzymanie moczu
  • dysfunkcje pęcherza, np. powtarzające się zapalenia
  • zaburzenia statyki narządów miednicy mniejszej
  • problemy z płodnością
  • kobiety w ciąży, zarówno w sytuacjach bólowych, jak i w celu przygotowania do porodu
  • kobiety w połogu
  • rozstęp mięsnia prostego brzucha
  • zabiegi operacyjne w obrębie miednicy, terapia przed i po zabiegowa
  • endometrioza
  • menopauza i okres około menopauzalny


Fizjoterapia, Terapia obrzęków


Fizjoterapia ortopedyczna to dział fizjoterapii zajmujący się usprawnianiem pacjentów z dysfunkcją narządu ruchu po urazach, zabiegach lub ze zmianami przeciążeniowymi w obrębie narządu ruchu. Obejmuje ona wszystkie działania od terapii manualnej po trening funkcjonalny. Zaburzenia mogą obejmować zarówno układ kostno- stawowy jak i mięśniowo- powięziowy. Fizjoterapia ortopedyczna to również przygotowanie pacjenta do zaplanowanego zabiegu operacyjnego ( m.in. endoprotezy, artroskopie, operacje halluxów, operacje kręgosłupa). Fizjoterapia ortopedyczna pomoże w takich konsekwencjach urazów jak obrzęk, naderwanie lub naciągnięcie więzadeł, mięśni, torebki stawowej. Bardzo istotnym jest aby szybko rozpocząć postępowanie fizjoterapeutyczne alby zapobiec powikłaniom unieruchomienia 
i wspomóc pacjenta aby powrócił do normalnego funkcjonowania w optymalnym czasie.

Zalety fizjoterapii ortopedycznej dla pacjenta:

  • Pomoc w powrocie do sprawności po urazie lub operacji. Fizjoterapia ortopedyczna jest niezbędna w procesie rehabilitacji osób po urazach i operacjach narządu ruchu. Pomaga ona w przywróceniu pełnej ruchomości i siły mięśni, a także zmniejsza ryzyko powikłań.
  • Łagodzenie bólu. Fizjoterapia ortopedyczna może być stosowana w leczeniu bólu mięśni, stawów i kręgosłupa. Wykorzystywane w niej techniki, takie jak masaż, terapia manualna czy ćwiczenia, pomagają zmniejszyć napięcie mięśniowe i poprawić krążenie krwi, co prowadzi do zmniejszenia odczuwania bólu.
  • Poprawa sprawności ruchowej. Fizjoterapia ortopedyczna pomaga w poprawie zakresu ruchu, siły mięśniowej i koordynacji ruchowej. Dzięki temu pacjent może łatwiej wykonywać codzienne czynności, takie jak chodzenie, wstawanie z łóżka czy ubieranie się.
  • Zwiększenie samodzielności. Fizjoterapia ortopedyczna pomaga pacjentowi w odzyskaniu samodzielności w wykonywaniu codziennych czynności. Dzięki niej pacjent może wrócić do pracy, szkoły czy aktywności fizycznej

Do fizjoterapeuty możesz zgłosić się w przypadku:

  • Skręcenia stawu skokowego
  • Artroskopii kolana, barku, biodra i stawu skokowego
  • Skręcenie stawu kolanowego
  • Rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego i innych więzadeł
  • Złamania kości
  • Operacje łąkotek
  • Stabilizacja kręgosłupa
  • Zerwanie i naderwania mięśni
  • Zmiany zwyrodnieniowe stawów kończyn (biodro, kolano, staw barkowy, staw skokowy, nadgarstki)
  • Dyskopatia kręgosłupa
  • Rwa kulszowa
  • Zespół cieśni nadgarstka
  • Uszkodzenie stożka rotatorów stawu barkowego
  • Stany pooperacyjne- endoprotezy, artroskopie, rekonstrukcje, zabiegi operacyjne w obrębie kręgosłupa itp
  • Bóle przeciążeniowe mięśni i stawów
  • Ostroga piętowa
  • Stany zapalne i zwyrodnieniowe w obrębie stawu łokciowego (tzw. Łokieć tenisisty, golfisty)
  • Bóle , stany zapalne, wysięki, obrzęki w obrębie stopy
  • Przygotowanie do zabiegów endoprotezoplastyki, artroskopii, rekonstrukcji więzadeł.
  • Stany po złamaniach
  • Przygotowanie do zawodów i regeneracja po.